अरू कसैलाई भन्न नसकेको कुरा मानिसहरूले एआईलाई किन भन्न थाले?

काठमाडौं, अक्टोबर १, २०२६ — कहिलेकाहीँ मनमा बोकेको पीडाको सबैभन्दा कठिन पक्ष त्यसलाई कसरी समाधान गर्ने भन्ने होइन, कसलाई सुनाउने भन्ने हुन्छ।

केही मानिसका लागि यस्तो बोझ अहिले साथीको कोठा, परिवारसँगको कुराकानी वा मनोपरामर्शदाताको कार्यालयमा पुग्नुअघि एउटा च्याटबक्समा पुग्न थालेको छ।

उनीहरू आफूले मुखैले भन्न नसकेको कुरा टाइप गर्छन्।

उनीहरू आफूलाई छोड्न डर लागेको सम्बन्धबारे लेख्छन्। साथीहरूले थाहा नपाओस् भन्ने एक्लोपनबारे बताउँछन्। आफूले महसुस गरिरहेको कुरा सामान्य हो कि होइन भनेर सोध्छन्। पारिवारिक दबाब, प्रेमसम्बन्धको पीडा, डर, लाज वा अरू कसैलाई भन्न नसकेका विचारहरू शब्दमा उतार्छन्।

र कहिलेकाहीँ अरू कसैलाई भन्नुअघि उनीहरूले त्यो कुरा कृत्रिम बुद्धिमत्ता अर्थात् एआईलाई बताउँछन्।

“मैले एआईलाई भनेँ, किनकि अरू कसैलाई भन्न सकिनँ” भन्ने वाक्य त्यसैले प्रविधिभन्दा बढी मौनताको कथा हो।

मेसिनलाई नै किन भन्ने?

एआई च्याटबटसँगको कुराकानी मानिससँगको कुराकानीभन्दा फरक महसुस हुन सक्छ।

सामुन्नेको अनुहारमा आउने प्रतिक्रिया हुँदैन। टेबलको अर्को छेउमा हुने असहज मौनता हुँदैन। आफूले भनेको कुरा पछि साथीले सम्झिरहला, अभिभावक चिन्तित होलान् वा आफ्नो बारेमा अरूको धारणा बदलिन्छ कि भन्ने तत्कालको डर पनि कम हुन सक्छ।

आफ्ना भावनालाई शब्दमा राख्न गाह्रो भइरहेको व्यक्तिका लागि टाइप गर्नुले केही दूरी पनि दिन सक्छ। एउटा वाक्य मेट्न सकिन्छ, फेरि लेख्न सकिन्छ, केही समय सोच्न सकिन्छ र त्यसपछि कुराकानी अगाडि बढाउन सकिन्छ।

यस व्यवहारमाथि अनुसन्धान पनि बढिरहेको छ। २०२५ मा प्रकाशित एउटा अध्ययनले अध्ययनको परिस्थितिमा सहभागीहरूले एआई र मानव अनुसन्धानकर्तासँग व्यक्तिगत जानकारी साझा गर्ने स्तर तुलनात्मक रहेको देखाएको थियो। अर्को अध्ययनले नियमित रूपमा एआई च्याटबट प्रयोग गर्ने युवाहरूले गोपनीयताबारे चिन्ता हुँदाहुँदै पनि व्यक्तिगत जानकारी किन साझा गर्छन् भन्ने विषय अध्ययन गरेको थियो।