काठमाडौं, नेपाल, सेप्टेम्बर २०, २०२६ — कोरियाली पप संगीत र ड्रामादेखि जापानी एनिमे र मंगासम्म, नेपालमा धेरै युवाका लागि हजारौँ किलोमिटर टाढा उत्पादन हुने मनोरञ्जन दैनिक लोकप्रिय संस्कृतिको हिस्सा बन्दै गएको छ।
यसको प्रभाव मानिसहरूले के हेर्छन् वा सुन्छन् भन्नेमा मात्र सीमित छैन। विश्वव्यापी पप संस्कृतिले फ्यान समुदाय, नृत्य समूह, कस्प्ले कार्यक्रम, भाषा सिक्ने रुचि, फेसन प्रवृत्ति तथा युवाहरूलाई एकअर्कासँग जोडिने नयाँ माध्यमसमेत विकास गरेको छ।
कोरियाली लोकप्रिय संस्कृतिलाई सामान्यतया हल्यु वा कोरियन वेभ अर्थात् ‘कोरियाली लहर’ भनिन्छ। आजको सामाजिक सञ्जालको विस्तार हुनुअघि नै यसको प्रभाव नेपालमा देखिन थालेको थियो। ‘विन्टर सोनाटा’ र ‘ब्वाइज ओभर फ्लावर्स’ जस्ता कोरियाली टेलिभिजन ड्रामाहरू सन् २००० को दशकमा नेपाली दर्शकमाझ लोकप्रिय बनेका थिए र यसले कोरियाली मनोरञ्जनका लागि प्रारम्भिक दर्शक आधार तयार गर्न मद्दत गरेको थियो।
पछि के-पपको विस्तारले नेपाली दर्शकलाई कोरियाली संस्कृतिसँग जोडिने अर्को बाटो दियो। बीटीएस र ब्ल्याकपिंकजस्ता समूहले नेपालमा ठूला फ्यान समुदाय बनाएका छन् भने कोरियाली संगीतले नृत्य, पहिरन, हेयरस्टाइल, सौन्दर्य सामग्री तथा कोरियाली खाना र भाषाप्रतिको रुचिमा समेत प्रभाव पारेको छ। नेपाली फ्यानहरूले आफ्ना मनपर्ने कलाकारको समर्थनमा अनलाइन समुदाय बनाउनुका साथै सामाजिक सेवासहितका गतिविधि पनि आयोजना गरेका छन्।
सामाजिक सञ्जालले फ्यान संस्कृतिको स्वरूप पनि परिवर्तन गरेको छ। नेपाली फ्यानले अब विदेशी मनोरञ्जन सामग्री हेरेर मात्र बस्नुपर्दैन। उनीहरूले कलाकारलाई प्रत्यक्ष फलो गर्न, विश्वभरका दर्शकसँग सामग्री आदानप्रदान गर्न, नृत्य सिक्न, फ्यान भिडियो बनाउन र कार्यक्रम आयोजना गर्न सक्छन्। यसले विदेशी सांस्कृतिक सामग्रीलाई स्थानीय सामाजिक जीवनको हिस्सा बन्ने अवसर दिएको छ।
